Met een paar afvalzakken in haar handen liep ze snel de oude houten trap naar de zolder op. Het werd weer eens tijd om de boel uit te mesten. Hoe lang had ze dat al niet gedaan, vroeg ze zichzelf af. “Zeker een jaartje of tien” ging het door haar heen. De deur kraakte een beetje toen ze hem open...

Soms lees ik wel eens van die blogjes die over ouders gaan en dingen die onlosmakend aan hun verbonden zijn. Of ik zie kinderen met de trouwringen van hun ouders verstrengeld aan een kettinkje om hun nek lopen. Dat zette mij aan het denken. Wat is nu onlosmakend met mijn ouders en broers...

Ik pakte het zwarte beeldje van de man op en drukte het met mijn ene arm tegen mijn borst, terwijl mijn hand de sokkel steunde. Het granieten beeldje van Isis schoof ik over het bureau naar me toe en ik zakte wat door mijn knieën om het tegen mijn borst aan te drukken. Ik probeerde mijn hand...

Met de moed der wanhoop duwde ik de sleutel in het slot. Ik kon wel krijsen van opluchting toen ik de sleutel omdraaide en de deur naar de entreezaal open ging. De voetstappen in de verte klonken steeds dichter bij. Ik stapte snel de zaal in en knalde de deur achter mij dicht en draaide hem...